Terug naar nieuwsoverzicht

Meer informatie?

Meer informatie? Neem contact met ons op via 020-6160040.

Of laat uw gegevens achter en wij nemen contact met u op.

Leave this field empty

MAN 2011: mobile is de toekomst, maar waar blijft die?

Gisteren waren we aanwezig bij de tweede editie van Mobile Advertising Nederland. Er werden een aantal cases besproken, die uiteraard allen een mobiele inhoud hadden. Echter, zoals vaker met dit soort bijeenkomsten stond het borstkloppen voorop.

Relevantie van mobile advertising

Gouden Gids (GG) had de aftrap, naar aanleiding van hun Zoek en Vind app. De belangrijkste concurrent voor GG is natuurlijk Google, en middels het voorbeeld van het zoeken naar restaurants in Amsterdam werd het belangrijkste verschil zichtbaar: 6 miljoen hits op Google en 1.600 bij GG. We gaan van generiek naar specifiek, ofwel ‘wees volledig of wees uniek’. Vervolgens werd de reclamecampagne uit de doeken gedaan. Van de ingezette 1 miljoen is het grootste gedeelte naar TV en bioscoop gegaan en 10% naar mobile advertising. Maar wat geldt precies als mobile advertising? Is het maken en wegzetten van een app advertising of de campagne eromheen? Want is het aanbieden van een app niet gewoon het leveren van content?

Het verhaal van Peugeot en Volkswagen was hetzelfde, er werd veel verteld over een app welke via een traditionele media mix aan de man gebracht is. Waarbij het natuurlijk logisch is dat een app opgepikt wordt zodra er flinke mediabudgetten beschikbaar zijn of samenwerkingen met mediapartijen worden aangegaan welke voor bereik zorgen. Uiteindelijk gaat het dan nog om de inhoud van de app, wat in deze drie cases kennelijk hout snijdt omdat de app gebruikt wordt.

Dat is heel leuk, maar waar in het verhaal staat mobile advertising centraal? Sterker nog; alle cases wezen duidelijk op het feit dat crossmediale inzet heel belangrijk is om succesvol een app te lanceren! In mijn naïviteit en zoektocht naar kennis over de mobiele mogelijkheden ben ik geen steek opgeschoten. Het verhaal van Tomi Ahonen sloot hier nog het meest op aan.

Persoonlijk massamedium

De heer Ahonen had een zeer energieke, op Amerikaanse leest gestoelde presentatie en was uiterst capabel om de mogelijkheden die mobile met zich meebrengt duidelijk te maken. Vooral het verschil in reactiesnelheid is opmerkelijk: een email wordt binnen 48 uur beantwoord, maar een sms binnen 4 minuten. Hetzelfde geldt wanneer het om aankopen gaat, op een mobiel wordt er binnen het uur gekocht en online binnen een maand. Een simpele rekensom leert ons dat in beide gevallen mobiel zo’n 720 keer sneller is. Plaats dat naast het feit dat een mobile device zo ongeveer beetje het meest persoonlijke bezit is wat iemand tegenwoordig bij zich heeft en het is niet meer dan logisch dat er mogelijkheden zijn. We kunnen hier dus spreken over het eerste persoonlijke massamedium, en dat is wat mobiel zo ontzettend interessant maakt. Ahonen sloot af met een aantal voorbeelden van succesvolle campagnes en zogenaamd innovatieve ideeën waarmee bedrijven veel geld hebben verdiend. Ondanks de energie, leuke voorbeelden en aardige wetenswaardigheden voelde het geheel toch onbevredigend. Waar blijven toch altijd de worst practices bij dit soort bijeenkomsten?

Het was een beetje zoals het lezen van een Panorama of Nieuwe Revu. Best aardig om even door te bladeren in de wachtkamer, maar zodra de borrel begint ben je de verschillende top-zoveel-wat-dan-ook lijstjes al weer vergeten. Over de vragen waar ik mee zit is namelijk met geen woord gerept. Wie heeft er wèl ervaring met het inzetten van mobile advertising om een non-mobile product aan te prijzen? Daarbij is het steeds normaler dat apps tegen betaling reclamevrij worden. Dus wordt advertising als een soort chantagemiddel gebruikt om de appbouwers van geld te voorzien? Daarbij rijst meteen de vraag of de verdienmodellen dan puur op de korte termijn gericht zijn? Of zien we iets over het hoofd? Zoals het feit dat gebruik maken van het 3G netwerk in het buitenland nog steeds erg duur is, terwijl veel mobiele mogelijkheden juist het beste tot hun recht komen op momenten wanneer je uit de zogenoemde comfortzone van stad of land bent. Want dient in een mobiele strategie een app of mobiele site waarin een conversie op welke wijze dan ook plaatsvindt leidend te zijn? Of is het juist de bakker op de hoek die er het meest van kan profiteren door de dagaanbieding bij elke willekeurige voorbijganger mobiel naar binnen te schieten?

Dan is de privacykwestie nog niet eens aan de orde gekomen: wie heeft er toegang tot mijn gegevens? Toegegeven, bij de meeste apps wordt inderdaad gevraagd of ik zaken zoals pushberichten en locatiedelen wil toestaan. Maar wie zegt dat dit niet alsnog gebeurd? En heeft elke uitgever of eigenaar van een app niet meteen inzicht in wat ik verder op of met mijn telefoon doe?

De conclusie voor mij dat mobile hier is en nooit meer weggaat. Het heeft ongelofelijk veel potentie, maar zoals zovaak worden de mogelijkheden van het oude medium één op één gekopieerd naar het nieuwe medium. Waardoor de echte potentie vaak lang verborgen blijft.